Wskaźnik PUWp jest wariantem, w którym zlicza się nie tylko liczbę zębów, ale liczbę powierzchni objętych próchnicą, wypełnieniami lub utratą zęba. Dlatego kluczowe jest przeliczenie opisu klinicznego na powierzchnie.
1) Składowa "P" (powierzchnie z próchnicą)
Ubytek klasy V wg Blacka obejmuje jedną powierzchnię (przyszyjkową) → 1.
Ubytek MOD obejmuje trzy powierzchnie: mezjalną, okluzyjną i dystalną → 3.
Razem "P" = 1 + 3 = 4.
2) Składowa "W" (powierzchnie wypełnione)
Wypełnienie klasy I wg Blacka dotyczy jednej powierzchni żującej (dołki i bruzdy) → 1 powierzchnia na jedno wypełnienie.
Są 3 takie wypełnienia → "W" = 3 × 1 = 3.
3) Składowa "U" (powierzchnie utracone)
Brak 1 zęba w wariancie powierzchniowym przyjmuje się jako utratę 5 powierzchni (typowy model powierzchni zęba).
Zatem "U" = 5.
4) Suma PUWp
PUWp = P + U + W = 4 + 5 + 3 = 12.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wartości typu 6 lub 7 zwykle wynikają z policzenia "sztuk" zmian (np. 1+1+3+1) bez przeliczenia na powierzchnie oraz bez uwzględnienia, że MOD to 3 powierzchnie.
- Wynik 13 może pojawić się, gdy ktoś błędnie przypisze inną liczbę powierzchni brakowi zęba lub błędnie potraktuje ubytek MOD jako 4–5 powierzchni.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zawsze: (1) rozbić opis na P/U/W, (2) dopisać liczbę powierzchni dla każdej pozycji, (3) dopiero na końcu sumować.
