Współczynnik gotowości technicznej opisuje, jaką część rozpatrywanego czasu środek transportu jest zdatny do użytkowania. W typowym ujęciu zadaniowym przyjmuje się go jako iloraz:
gotowość = (czas sprawności) / (czas całkowity)
W treści zadania podano:
- czas całkowity użytkowania/rozliczenia w miesiącu: 200 h,
- czas wyłączony z użytkowania na obsługi i naprawy: 50 h (przeglądy i naprawy to przestój).
Najpierw wyznaczamy czas, w którym pojazd mógł realizować zadania (czas sprawności/dyspozycyjności):
200 h − 50 h = 150 h
Następnie liczymy współczynnik:
150 / 200 = 0,75
Dlatego poprawna jest odpowiedź "0,75".
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- "0,25" to udział przestojów w czasie całkowitym (50/200). To wskaźnik niegotowości lub udział czasu obsług, a nie gotowość.
- "0,20" nie wynika z żadnego poprawnego przekształcenia danych (to typowy efekt pomyłki rachunkowej lub błędnego doboru mianownika).
- "0,80" mogłoby się pojawić, gdyby przestoje wynosiły 40 h (160/200), ale w zadaniu podano 50 h, więc wynik musi być niższy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu podane są czasy napraw i przeglądów, zwykle odejmuje się je od czasu całkowitego, bo zmniejszają czas, w którym pojazd jest zdatny do pracy.
