Współczynnik wypełnienia (dla dodatniej części przebiegu) opisuje, jaką część okresu sygnał spędza powyżej zera (w części dodatniej). W najczęściej stosowanej definicji liczy się go jako:
D = t(+) / T, gdzie:
- t(+) – czas trwania dodatniej części sygnału w jednym okresie,
- T – okres sygnału, czyli czas jednego pełnego cyklu.
Jeżeli na wykresie czasowym widać, że w jednym okresie przebieg jest dodatni przez 1 z 3 równych odcinków czasu (a przez pozostałe 2/3 jest równy 0 lub ujemny), to bezpośrednio otrzymujemy D = 1/3. To jest wartość bezwymiarowa, zwykle podawana jako ułamek lub w procentach (tu: ok. 33,3%).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 2/3 odpowiadałoby sytuacji, w której dodatnia część trwa dwa razy dłużej (2 z 3 części okresu). To nie zgadza się z proporcją odczytaną z rysunku.
- 1 oznaczałoby, że sygnał jest dodatni przez cały okres (100% wypełnienia), czyli brak przerwy/fragmentu nie-dodatniego w obrębie okresu.
- 2 nie jest poprawną wartością współczynnika wypełnienia w tej definicji, bo przy liczeniu jako t(+) / T wynik mieści się w przedziale od 0 do 1.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw zidentyfikuj jeden pełny okres T, a potem odczytaj tylko czas dodatniej części t(+). Dopiero na końcu wykonaj iloraz. To ogranicza ryzyko odwrócenia ułamka.
