Sprawność znamionowa silnika η to iloraz mocy użytecznej (oddawanej mechanicznie na wale) do mocy pobieranej z sieci:
η = P2 / P1
W danych podano P = 2,2 kW jako moc mechaniczną, czyli przyjmujemy ją jako P2.
Moc pobierana z sieci trójfazowej (moc czynna) wyraża się wzorem:
P1 = √3 · UN · IN · cos φ
Podstawiamy wartości (w tych samych jednostkach):
- √3 ≈ 1,732
- UN = 400 V
- IN = 4,6 A
- cos φ = 0,82
Obliczamy:
P1 ≈ 1,732 · 400 · 4,6 · 0,82 ≈ 2613 W ≈ 2,61 kW
Następnie sprawność:
η ≈ P2/P1 ≈ 2,2 kW / 2,61 kW ≈ 0,842, czyli po zaokrągleniu 0,84.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne? Wyniki typu 0,69 często pochodzą z pominięcia cos φ lub zastosowania wzoru jednofazowego bez √3. Bardzo niskie wartości 0,49 i 0,39 zwykle wynikają z poważnych błędów rachunkowych, pomieszania jednostek (kW i W) albo odwrócenia ilorazu (P1/P2 zamiast P2/P1). W zadaniach egzaminacyjnych warto zawsze sprawdzić, czy otrzymana sprawność jest "realistyczna" – dla małych silników typowo jest wyraźnie mniejsza od 1, ale zwykle nie spada do okolic 0,4 przy pracy znamionowej.