W pytaniu chodzi o odchyłki graniczne wymiaru wynikowego X, czyli o dwie wartości, które wyznaczają dopuszczalny zakres wymiaru:
- es – odchyłka górna (maksymalne dopuszczalne "odchylenie w górę" od wartości odniesienia),
- ei – odchyłka dolna (maksymalne dopuszczalne "odchylenie w dół" od wartości odniesienia).
Dla poprawnej odpowiedzi przyjmuje się: es = +0,125 oraz ei = −0,205. Interpretacja praktyczna jest następująca: rzeczywisty wymiar X może być nieco większy (maksymalnie o 0,125) albo mniejszy (maksymalnie o 0,205) od wartości odniesienia, ale nie może wyjść poza te granice.
To rozumienie jest kluczowe w montażu i obsłudze maszyn, bo odchyłki graniczne wpływają na:
- powstanie luzu lub wcisku w połączeniu,
- możliwość poprawnego złożenia zespołu,
- tarcie, zużycie i trwałość węzłów łożyskowych oraz prowadnic.
Dlaczego pozostałe propozycje (inne zestawy odchyłek) są błędne? Najczęściej wynikają z typowych pomyłek: zamiany znaków, zamiany es z ei, albo pomylenia odchyłek wałka z odchyłkami otworu (ES/EI). W praktyce egzaminacyjnej warto sprawdzać dwa elementy: czy es jest "górą" (maksimum), a ei "dołem" (minimum) oraz czy zachowano właściwe znaki liczb.
Wskazówka: jeżeli masz dostęp do rysunku/tabeli, najpierw ustal, czy dotyczy to wałka czy otworu oraz jaką klasę tolerancji zastosowano, a dopiero potem przepisuj wartości es/ei. Pozwala to uniknąć mechanicznego zgadywania.