W elektrochirurgii rozróżnia się układ monopolarny i bipolarny. W rozwiązaniu monopolarnym aktywną częścią jest jedna końcówka robocza (elektroda), która przekazuje energię do tkanki. Obwód zamyka się przez drugą, dużą elektrodę neutralną umieszczoną na ciele pacjenta (powrót prądu). Dlatego "elektroda monopolarną" odnosi się do końcówki roboczej współpracującej z generatorem elektrochirurgicznym.
Odpowiedzi rozpraszające dotyczą instrumentarium endoskopowego. Kleszcze endoskopowe służą do chwytania, pobierania wycinków lub manipulacji w polu zabiegowym; rozpoznaje się je po mechanicznej części chwytnej i konstrukcji umożliwiającej otwieranie/zamykanie szczęk. Pętla endoskopowa jest typowym narzędziem do polipektomii: ma charakterystyczną pętlę (snare), którą zakłada się na zmianę; może współpracować z energią, ale sama w sobie jest klasyfikowana jako pętla endoskopowa, a nie "elektroda" w sensie końcówki elektrochirurgicznej.
Elektroda biopolarną (bipolarna) działa inaczej: prąd przepływa lokalnie między dwiema elektrodami/ramionami narzędzia, bez konieczności stosowania elektrody neutralnej pacjenta. W praktyce sterylizatorni ważne jest poprawne rozpoznanie rodzaju akcesorium, bo wpływa to na: kontrolę stanu izolacji, kompletację zestawów oraz stosowanie zaleceń producenta (IFU) dotyczących mycia, suszenia i pakietowania.
Na egzaminie warto kojarzyć: "monopolarny" = jedna końcówka aktywna + powrót przez elektrodę neutralną; "bipolarny" = przepływ między dwiema końcówkami narzędzia. Narzędzia endoskopowe (kleszcze, pętle) identyfikuje się przede wszystkim po części roboczej zaprojektowanej do chwytania lub obejmowania tkanki.
