Czujnik indukcyjny zbliżeniowy służy do bezdotykowego wykrywania obecności obiektów metalowych. W uproszczeniu wytwarza zmienne pole elektromagnetyczne. Gdy w jego strefę zadziałania wejdzie metal, w materiale indukują się prądy wirowe, które zmieniają parametry układu (np. tłumią drgania/oscylację), co jest interpretowane jako zadziałanie czujnika.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "reaguje przy zbliżaniu do sensora elementów metalowych." – wskazuje ono typowy, podstawowy zakres zastosowań czujników indukcyjnych w automatyce i mechatronice (detekcja metalu, nie dotyk).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "informuje o zetknięciu się z przedmiotem zewnętrznym." – to opis czujnika stykowego (np. wyłącznika krańcowego), który wymaga fizycznego kontaktu. Czujnik indukcyjny jest czujnikiem bezdotykowym.
- "informuje o odległości od zbliżanego przedmiotu." – standardowy czujnik indukcyjny zbliżeniowy zwykle sygnalizuje stan (jest/nie ma obiektu w strefie), a nie podaje wartości odległości. Pomiar odległości to inna klasa czujników (np. przetworniki analogowe, triangulacja optyczna, ultradźwięki).
- "reaguje przy zbliżaniu do sensora elementów nieprzezroczystych." – "nieprzezroczystość" to kryterium typowe dla czujników optycznych (fotoelektrycznych), gdzie ważne jest tłumienie lub odbicie światła. W czujniku indukcyjnym kluczowa jest przewodność i własności metalu, a nie przezroczystość.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą regułę rozróżniania: indukcyjny = metal, pojemnościowy = także niemetale, optyczny = światło, krańcówka = dotyk.