Przy masce podsieci 255.255.255.0 mamy sieć w notacji CIDR /24. Oznacza to, że część sieciowa adresu IPv4 obejmuje trzy pierwsze oktety, a część hosta to czwarty oktet.
Komputer ma adres 192.168.100.2. Aby sterownik PLC mógł komunikować się z komputerem bezpośrednio w tym samym segmencie Ethernet (bez routowania), musi mieć:
- ten sam prefiks sieci: 192.168.100.x (zgodne trzy pierwsze oktety),
- inny numer hosta niż komputer, aby nie powstał konflikt IP,
- adres z puli hostów, a nie adres specjalny.
W sieci 192.168.100.0/24 adresem sieci jest 192.168.100.0, a adresem rozgłoszeniowym 192.168.100.255. Dlatego typowe adresy hostów mieszczą się w zakresie 192.168.100.1–192.168.100.254.
Odpowiedź "192.168.100.3" jest poprawna: należy do tej samej podsieci co 192.168.100.2 i jest innym adresem hosta, więc urządzenia mogą zestawić komunikację.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "192.168.99.2" jest w innej podsieci (zmieniony trzeci oktet), więc bez routera nie będzie komunikacji warstwy IP.
- "255.255.255.0" to maska podsieci, a nie poprawny adres hosta do nadania urządzeniu.
- "255.255.255.1" nie pasuje do prywatnej podsieci 192.168.100.0/24 i nie stanowi właściwego adresu hosta dla tego segmentu; dodatkowo wartości 255 w adresacji często kojarzą się z broadcastem i ustawieniami sieci, co bywa źródłem pomyłek.
W praktyce, konfigurując PLC i komputer inżynierski, najpierw ustala się wspólną podsieć i unika duplikacji adresów, a dopiero potem testuje łączność (np. narzędziami diagnostycznymi).
