Komputer ma przypisany adres IP 192.168.100.2. Żeby sterownik PLC mógł się z nim komunikować w typowej sieci lokalnej Ethernet (bez dodatkowego routingu), oba urządzenia muszą mieć:
- adresy w tej samej podsieci (tę samą część sieciową),
- różne adresy hostów (unikalność adresu IP w danym segmencie sieci).
W praktyce w takich zadaniach zakłada się standardową podsieć dla adresów prywatnych 192.168.x.x, najczęściej odpowiadającą masce /24 (255.255.255.0). Oznacza to, że urządzenia o adresach 192.168.100.2 i 192.168.100.3 są w tej samej podsieci 192.168.100.0/24, więc mogą się wzajemnie adresować bez udziału routera.
Dlatego poprawny jest adres 192.168.100.3: pozostaje w tej samej podsieci co komputer i jednocześnie nie powoduje konfliktu adresów.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z typowych powodów:
- 192.168.100.2 – to dokładnie ten sam adres co komputer. Dwa urządzenia z tym samym IP w jednej sieci powodują konflikt (kolizję adresów), a komunikacja będzie niestabilna lub niemożliwa.
- 192.168.99.2 – zmienia się trzeci oktet, więc (przy typowej masce /24) jest to inna podsieć (192.168.99.0/24). Bez routera/bramy między podsieciami urządzenia nie będą się widziały.
- 192.168.101.3 – analogicznie, inna podsieć (192.168.101.0/24) i brak bezpośredniej komunikacji w jednej sieci lokalnej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach tylko jedna opcja zachowuje wspólny "początek" adresu (tu 192.168.100) i jednocześnie zmienia wyłącznie część hosta, to zwykle jest to właściwy wybór dla komunikacji PC–PLC w jednej sieci.
