W zapisie CIDR "/26" liczba po ukośniku mówi, ile bitów adresu IPv4 należy do części sieciowej. Adres IPv4 ma łącznie 32 bity, więc w podsieci /26:
- bity sieci: 26
- bity hosta: 32 − 26 = 6
Liczba wszystkich adresów w takiej podsieci wynosi 2h, gdzie h to liczba bitów hosta. Tutaj: 26 = 64. To jest pełna pula adresów od początku podsieci do końca podsieci.
Jednak w typowej podsieci IPv4 dwa adresy nie są przydzielane urządzeniom:
- adres sieci (najniższy w podsieci) – identyfikuje samą podsieć, a nie hosta,
- adres rozgłoszeniowy (broadcast) (najwyższy w podsieci) – służy do komunikacji do wszystkich hostów w danej podsieci.
Dlatego liczba adresów, które można przydzielić urządzeniom, to: 64 − 2 = 62.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 30 – taka liczba użytecznych adresów jest typowa dla podsieci /27 (25−2=30), czyli dla innego prefiksu.
- 4 – to zbyt mało; nawet /29 daje 6 użytecznych adresów. Wybór 4 zwykle wynika z pomylenia pojęć lub błędnego odjęcia.
- 126 – ta liczba pasuje do /25 (27−2=126), czyli również do innego rozmiaru podsieci.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz 32−prefiks, potem 2h, a na końcu zawsze sprawdź, czy pytanie dotyczy "wszystkich adresów" (wtedy bez −2) czy "adresów dla urządzeń/hostów" (zwykle −2).
