Telefon VoIP (Voice over IP) jest w praktyce hostem w sieci komputerowej: musi wysyłać i odbierać pakiety w warstwie IP. Z tego powodu podstawowym parametrem konfiguracji jest adres IP urządzenia (oraz zwykle także maska/prefix, brama domyślna i DNS), aby telefon mógł komunikować się z innymi elementami infrastruktury (np. serwerem telefonii, siecią lokalną lub Internetem).
Odpowiedź "IP" jest poprawna, bo bez adresu IP urządzenie nie ma jednoznacznej identyfikacji w sieci i nie będzie w stanie nawiązać komunikacji pakietowej potrzebnej do sygnalizacji i przesyłania dźwięku.
- "centrali ISDN" jest niepoprawne: ISDN to technologia telefonii komutowanej i nie jest "adresem" wymaganym do działania telefonu VoIP w sieci LAN. VoIP może współpracować z bramkami do ISDN, ale to inny temat niż adresacja urządzenia.
- "MAR/MAV" jest niepoprawne: nie jest to typowy, jednoznacznie rozpoznawalny rodzaj adresu sieciowego wymaganego w standardowej konfiguracji telefonu VoIP. W konfiguracji sieciowej urządzeń końcowych kluczowe są parametry IP.
- "rozgłoszeniowego." jest niepoprawne: adres rozgłoszeniowy (broadcast) służy do wysyłania pakietów do wszystkich hostów w podsieci, nie jest adresem przypisywanym pojedynczemu urządzeniu jako jego własny adres hosta. Telefon VoIP musi mieć adres hosta, a nie broadcast.
W praktyce, jeśli telefon VoIP nie działa, technik teleinformatyk zaczyna diagnostykę od sprawdzenia: czy telefon ma poprawny adres IP, czy jest w tej samej podsieci co infrastruktura, czy widzi bramę i czy nie ma konfliktu adresów. Dopiero później analizuje ustawienia usług VoIP (np. serwera/proxy) i jakość transmisji.
