Tłumienie toru (strata) opisuje, o ile zmienia się poziom sygnału po przejściu przez tor transmisyjny. W obliczeniach budżetu mocy często operuje się na poziomach w skali logarytmicznej. Wtedy różnica dwóch poziomów (np. na wejściu i na wyjściu) jest wyrażana w dB.
W zadaniu podano poziom na wejściu: −10 oraz poziom na wyjściu: −14. Zgodnie z przyjętym zapisem w treści poprawna operacja to odjęcie poziomu wejściowego od wyjściowego:
L = Pwy − Pwe
czyli:
L = (−14) − (−10) = −14 + 10 = −4
Dlatego odpowiedź "−4 dB" jest zgodna z takim sposobem liczenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "+4 dB" wynika z odwrócenia znaku (policzenia 10 − 14) albo z przyjęcia konwencji, że tłumienie zawsze zapisuje się dodatnio jako wartość bezwzględną. W tym konkretnym zapisie zadania oczekiwany jest wynik ujemny.
- "−34 dB" to typowy błąd rachunkowy polegający na nieuwzględnieniu, że odejmujemy liczbę ujemną (zamiast −14 − (−10) ktoś liczy −14 − 10).
- "+34 dB" łączy dwa błędy naraz: niewłaściwe działanie na liczbach ujemnych oraz "naprawienie" znaku na dodatni bez sprawdzenia definicji użytej w zadaniu.
W praktyce zawodowej warto pamiętać też o rozróżnieniu jednostek: dBm opisuje poziom mocy względem 1 mW, a dB jest wielkością względną (różnicą). W pomiarach toru światłowodowego zwykle podaje się oba poziomy w dBm, a stratę jako dodatnią wartość w dB, jednak w testach spotyka się różne konwencje zapisu.
