Metoda frezowania w nacinaniu uzębień polega na skrawaniu materiału narzędziem typu frez. W praktyce spotyka się m.in. frezowanie kształtowe oraz frezowanie obwiedniowe (generacyjne). Charakterystyczne jest to, że narzędzie wykonuje ruch obrotowy, a materiał jest zdejmowany wiórem, co na schematach procesu zwykle wiąże się z widocznym narzędziem obrotowym oraz ruchem posuwowym wynikającym z ustawienia obrabiarki.
Odpowiedź "Frezowanie." pasuje do sytuacji, gdy rysunek przedstawia właśnie taki sposób zdejmowania materiału: narzędzie ma postać frezu, a proces wygląda jak typowa obróbka skrawaniem wykonywana na frezarce/obrabiarce do uzębień.
- "Dłutowanie." bywa mylone z frezowaniem, ponieważ również służy do wytwarzania uzębień. Różnica polega na kinematyce: w dłutowaniu narzędzie (dłutak) wykonuje zasadniczo ruch posuwisto-zwrotny, a nie typowy ruch obrotowy frezu. Na schematach często widać "pracę w dół i w górę" narzędzia.
- "Szlifowanie." to najczęściej operacja wykańczająca (poprawa dokładności i chropowatości), realizowana ściernicą. Jeżeli rysunek pokazuje klasyczne skrawanie frezem, wybór szlifowania jest błędem wynikającym z utożsamienia każdej precyzyjnej obróbki z "szlifem".
- "Struganie." również jest metodą z ruchem posuwisto-zwrotnym narzędzia lub przedmiotu. Struganie uzębień występuje w określonych rozwiązaniach technologicznych, ale jego schemat różni się od frezowania: nie dominuje w nim obrotowy frez zdejmujący wiór.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu metody z rysunku skup się na rodzaju narzędzia (frez, dłutak, ściernica) oraz na ruchu głównym (obrotowy czy posuwisto-zwrotny). To zwykle najszybciej odróżnia frezowanie od dłutowania/strugania i od szlifowania.
