Algorytm działa w pętli: najpierw ustawia SUMA := 0, potem wielokrotnie pobiera kolejne dane wejściowe.
Po wczytaniu liczby sprawdza warunek stopu: jeśli liczba = 0, algorytm natychmiast wyprowadza SUMA i kończy. To oznacza, że wartości występujące po 0 w podanej sekwencji (tu: ostatnia "4") nie są już przetwarzane.
Gdy liczba nie jest zerem, algorytm sprawdza parzystość: liczba mod 2 = 0. Jeżeli warunek jest spełniony, dodaje tę liczbę do SUMA, w przeciwnym razie ją pomija i przechodzi do kolejnego wejścia.
Dla danych: -5, 2, -3, 4, 11, 8, -6, 0, 4 przebieg jest następujący:
- -5 jest nieparzysta → pominięta, SUMA=0
- 2 parzysta → SUMA=2
- -3 nieparzysta → SUMA=2
- 4 parzysta → SUMA=6
- 11 nieparzysta → SUMA=6
- 8 parzysta → SUMA=14
- -6 jest parzysta (bo dzieli się przez 2 bez reszty) → SUMA=14+(-6)=8
- 0 → stop, wynik to 8
Dlatego poprawny wynik to 8.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Wynik "14" powstaje, gdy ktoś błędnie pomija ujemną liczbę parzystą -6 (to częsta pułapka: parzystość dotyczy także liczb ujemnych).
- Wyniki "10" i "12" zwykle wynikają z pomyłek w śledzeniu pętli (np. błędnego dodania/odjęcia lub błędnego pominięcia jednej z liczb parzystych).
Wskazówka egzaminacyjna: przy schematach blokowych wykonuj "trace" w tabeli: (wejście → test 0 → test parzystości → aktualna SUMA). To minimalizuje pomyłki rachunkowe i pomaga pilnować momentu zakończenia na 0.