Adres fizyczny (MAC) to identyfikator warstwy łącza danych (warstwa 2 modelu OSI) przypisany do interfejsu sieciowego przez producenta. W typowym zapisie ma 48 bitów, czyli 6 bajtów przedstawionych jako 6 par liczb szesnastkowych, najczęściej w formie XX-XX-XX-XX-XX-XX. Dlatego poprawnym wyborem jest pełny zapis "00-13-8F-6D-92-D4".
Warto rozumieć strukturę MAC:
- pierwsze 3 bajty (24 bity) to OUI – identyfikator producenta (np. "00-13-8F"),
- ostatnie 3 bajty (24 bity) to część NIC – unikalna część nadana konkretnej karcie (np. "6D-92-D4").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "6D-92-D4" jest tylko fragmentem (3 bajty), więc nie spełnia wymaganego formatu pełnego adresu MAC.
- "00-13-8F" to również tylko OUI producenta, a nie identyfikator konkretnego interfejsu jako całość.
- "192.168.1.1" ma postać adresu IPv4 (warstwa 3), a nie adresu MAC. Adres IP bywa przydzielany dynamicznie i zmienia się zależnie od sieci, natomiast MAC identyfikuje kartę na poziomie sprzętowym.
W praktyce technik teleinformatyk używa MAC m.in. do rezerwacji DHCP, filtrowania dostępu oraz identyfikacji urządzeń w sieci lokalnej. Na egzaminie najczęstsza pułapka to pomylenie IP z MAC albo wskazanie tylko połowy adresu zamiast pełnych 6 oktetów.