W oprawie prostej (miękkiej) okładka jest drukowana jako jedno rozwinięcie: tylna okładka + grzbiet + przednia okładka. Podane w zadaniu wymiary 316 × 220 mm dotyczą wydruku okładki ze spadami, czyli z dodatkiem na pewne przycięcie.
Krok 1: usuń spady (wymiary netto po cięciu).
Spad 5 mm jest z każdej krawędzi, więc w każdym wymiarze odejmuje się 2×5 mm = 10 mm:
- szerokość netto: 316 − 10 = 306 mm
- wysokość netto: 220 − 10 = 210 mm
Krok 2: oddziel grzbiet od dwóch okładek.
Szerokość netto 306 mm zawiera: tył + grzbiet + przód. Grzbiet ma 10 mm, więc szerokość samych okładek to:
306 − 10 = 296 mm.
Krok 3: policz szerokość jednej okładki (format książki).
Okładki są dwie (tył i przód) o tej samej szerokości, więc:
296 / 2 = 148 mm.
Wymiary książki (po przycięciu) wynoszą więc 148 × 210 mm, co odpowiada standardowemu formatowi A5 (seria A wg ISO 216).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- B5 ma większy format niż A5; po przeliczeniu z danych z zadania nie otrzymuje się wymiarów zbliżonych do 176 × 250 mm.
- A4 jest znacznie większy (210 × 297 mm); tutaj wysokość netto wynosi 210 mm, ale szerokość netto pojedynczej okładki to tylko 148 mm, więc nie może to być A4.
- B4 jest jeszcze większy (250 × 353 mm) i nie pasuje do żadnego z obliczonych wymiarów.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw odejmij spady (bo to nie jest wymiar wyrobu), a dopiero potem rozdziel szerokość rozwinięcia na tył/grzbiet/przód. To eliminuje najczęstsze pomyłki rachunkowe.