W obróbce ręcznej metalu (np. piłowanie, gwintowanie ręczne, ręczne wiercenie) powierzchnie narzędzia i materiału pozostają w kontakcie pod naciskiem. Taki kontakt powoduje tarcie, które zwiększa opory ruchu, przyspiesza zużycie ostrza oraz może pogarszać jakość powierzchni (zadzior, rysy, przycieranie).
Głównym celem smarowania jest wytworzenie filmu smarnego między narzędziem a metalem. Film ten ułatwia poślizg, czyli zmniejsza tarcie i ogranicza bezpośredni kontakt mikronierówności. W praktyce przekłada się to na mniejszą siłę potrzebną do wykonania operacji oraz dłuższą trwałość narzędzia.
Odpowiedź "Zwiększenie tarcia między narzędziem a metalem" jest błędna, bo byłaby sprzeczna z funkcją smaru: większe tarcie oznaczałoby większe opory i szybsze zużycie. Odpowiedzi o "Zmniejszeniu temperatury narzędzia" i "Zwiększeniu temperatury narzędzia" nie opisują celu głównego. Temperatura może się zmieniać w wyniku mniejszego tarcia (mniej ciepła wydzielanego w kontakcie), ale nie jest to jedyny ani podstawowy powód stosowania smaru w obróbce ręcznej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się smar/smarowanie, najpierw szukaj odpowiedzi związanej z tarciem, oporami ruchu i zużyciem. Efekty cieplne traktuj jako konsekwencję, chyba że pytanie wprost dotyczy chłodzenia.
