W przewodnikach metalicznych (takich jak miedź czy aluminium, typowo używanych w przewodach i uzwojeniach) rezystancja rośnie wraz ze wzrostem temperatury. Wynika to z mechanizmu przewodzenia w metalach: nośniki ładunku (elektrony) poruszają się w sieci krystalicznej, a przy wyższej temperaturze atomy sieci silniej drgają. Powoduje to częstsze zderzenia elektronów i mniejszą ruchliwość, więc przepływ prądu jest trudniejszy, a opór elektryczny większy.
Stwierdzenie "Temperatura nie wpływa na rezystancję przewodnika" jest błędne, bo w praktyce zmiana temperatury wpływa na rezystywność materiału, a więc na rezystancję elementu. W elektromechanice ma to znaczenie m.in. przy nagrzewaniu uzwojeń silników lub transformatorów: opór na zimno i na gorąco różni się.
Odpowiedź mówiąca o spadku rezystancji przy wzroście temperatury jest typowa dla półprzewodników lub elementów o ujemnym współczynniku temperaturowym (np. termistory NTC), ale nie opisuje zachowania metali. To częsta pułapka, gdy nie rozróżnia się rodzaju materiału.
Wariant "najpierw wzrasta, a potem maleje" nie jest ogólną, standardową regułą dla przewodników metalicznych w typowym zakresie pracy. Takie nieliniowe zachowania mogą występować w szczególnych materiałach i warunkach, ale nie stanowią podstawowego opisu przewodów i uzwojeń spotykanych na egzaminie zawodowym.
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu jest "przewodnik" w kontekście instalacji/maszyn, zwykle chodzi o metal, czyli dodatni wpływ temperatury na rezystancję.
