Zakres częstotliwości słyszalnych przez człowieka odnosi się do tego, jakie drgania powietrza (mierzone w hercach, Hz) mogą zostać odebrane przez narząd słuchu i zinterpretowane przez mózg jako dźwięk.
W tym pytaniu jako poprawny przyjęto przedział 16 Hz ÷ 20 kHz. Oznacza to, że dźwięki o częstotliwości około 16 drgań na sekundę stanowią dolną granicę słyszenia, a około 20 000 drgań na sekundę (czyli 20 kHz) – granicę górną. W praktyce są to wartości orientacyjne: zdolność słyszenia zależy m.in. od wieku, stanu słuchu, poziomu głośności oraz warunków pomiaru. Dlatego w materiałach spotyka się także inne przybliżenia, ale w ramach tego zadania kluczowe jest wskazanie podanego przedziału.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 36 Hz ÷ 40 kHz zawyża górną granicę do 40 kHz, czyli w obszar ultradźwięków. Dodatkowo podnosi dolną granicę, pomijając najniższe tony, które (w pewnych warunkach) mogą być jeszcze odbierane.
- 56 Hz ÷ 60 kHz oraz 66 Hz ÷ 80 kHz są jeszcze bardziej oderwane od typowej charakterystyki słuchu: dolna granica staje się zbyt wysoka (odcina dużą część basu), a górna wchodzi głęboko w ultradźwięki.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że "kilo" oznacza tysiąc, więc 20 kHz to 20 000 Hz. Jeśli w odpowiedzi pojawiają się wartości rzędu 40–80 kHz jako "słyszalne", to zwykle sygnał, że opcja dotyczy ultradźwięków, a nie realnego zakresu słuchu człowieka w ujęciu egzaminowym.
