PCM (Pulse Code Modulation) to zapis dźwięku jako nieskompresowanych próbek o określonej częstotliwości próbkowania i rozdzielczości bitowej. W pracy studyjnej i postprodukcji preferuje się pliki, które przenoszą takie dane bez kompresji stratnej, aby zachować maksymalną jakość oraz uniknąć kumulacji artefaktów po wielokrotnej obróbce.
WAV i AIFF to standardowe formaty-kontenery, w których bardzo często zapisuje się właśnie dane PCM. Dzięki temu są kompatybilne z większością programów DAW i narzędzi montażowych oraz nadają się do nagrań źródłowych, archiwizacji i wymiany materiałów między etapami produkcji.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo nie spełniają kryterium "czystych danych PCM" albo nie są typowym wyborem do profesjonalnego nagrania:
- QuickTime – to przede wszystkim kontener multimedialny kojarzony z wideo i różnymi kodekami; nie wskazuje jednoznacznie na nieskompresowane PCM jako standard.
- RealMedia – format historycznie związany ze strumieniowaniem; praktycznie nie jest standardem do produkcji i przekazywania surowego audio PCM.
- MP1/MP2/MP3 – to formaty z kompresją stratną (kodeki MPEG Audio). Zmniejszają rozmiar kosztem jakości, dlatego są typowe dla dystrybucji, a nie dla materiału produkcyjnego "na wejściu".
W praktyce: nagrywaj i eksportuj materiał do montażu jako WAV lub AIFF, a dopiero na końcu (do publikacji/streamingu) koduj do formatów stratnych, jeśli jest to wymagane.
