W kolumnach rektyfikacyjnych stosuje się różne półki kontaktowe, których zadaniem jest zapewnienie intensywnego kontaktu pary z cieczą (wymiana masy i ciepła), a przez to skutecznego rozdziału mieszaniny.
Półka sitowa (odpowiedź "Sitową.") jest konstrukcyjnie najprostsza: zasadniczym elementem jest perforowana płyta (sito) z wieloma otworami. Para przepływa przez otwory, tworząc strumienie/pęcherze w cieczy znajdującej się na półce. Charakterystyczne jest to, że nie ma na niej indywidualnych "nasadek" nad otworami (jak kołpaki/dzwonki) ani ruchomych elementów dozujących (jak zaworki). Dlatego na fotografii typową cechą rozpoznawczą jest widok samej płyty z otworami oraz elementów konstrukcyjnych półki, ale bez kołpaków czy zaworów.
Odpowiedź "Zaworkową." jest niepoprawna, ponieważ półka zaworkowa posiada otwory wyposażone w zaworki (zwykle małe elementy unoszone przepływem pary). Na obrazie powinny być widoczne liczne powtarzalne elementy wystające nad płytę, a nie jedynie "gołe" perforacje.
Odpowiedź "Kołpakową." jest niepoprawna, ponieważ na półce kołpakowej znajdują się kołpaki (nasadki/kapelusze) osadzone na kominach; para przepływa przez szczeliny/otwory w kołpakach. Taki typ jest łatwy do odróżnienia wizualnie: widać regularny układ "grzybków/kapeluszy" nad płytą, których nie ma na półce sitowej.
Odpowiedź "Dzwonkową." również jest niepoprawna. W praktyce określenia "dzwonkowa" bywają używane potocznie na elementy o kształcie zbliżonym do kołpaka/dzwonu; niezależnie od nazewnictwa, kluczowe jest to, że byłby to typ z nasadkami nad otworami. Jeżeli na zdjęciu widoczna jest perforowana płyta bez takich nasadek, odpowiada to półce sitowej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu półek najpierw szukaj cechy rozstrzygającej: "czy nad otworami są elementy dodatkowe?" Jeśli nie (widać głównie perforacje), najczęściej będzie to półka sitowa.
