W elektrowni jądrowej źródłem energii jest ciepło wydzielane w reaktorze podczas rozszczepień. To ciepło trzeba zamienić na energię mechaniczną wału, a następnie na energię elektryczną w generatorze.
W praktyce realizuje się to przez obieg parowy: woda jest podgrzewana do postaci pary (w niektórych rozwiązaniach para powstaje w obiegu pierwotnym, a w innych w obiegu wtórnym poprzez wytwornicę pary). Następnie para o odpowiednich parametrach trafia do turbiny parowej, gdzie rozpręża się na stopniach turbiny i oddaje energię, powodując obrót wirnika turbiny oraz sprzęgniętego z nią generatora.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Wodna" – turbiny wodne pracują na spadzie i przepływie wody (hydroelektrownie). W elektrowni jądrowej nie ma podstawowego procesu zamiany energii potencjalnej wody na pracę turbiny.
- "Gazowa" – turbina gazowa jest typowa dla elektrowni gazowych (spalanie, gorące gazy napędzają turbinę). W bloku jądrowym zasadniczym czynnikiem roboczym w części wytwórczej jest para wodna w klasycznym układzie turbinowym.
- "Wiatrowa" – turbina wiatrowa zamienia energię kinetyczną wiatru na pracę mechaniczną; to inny typ źródła energii i inna technologia wytwarzania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się elektrownia jądrowa, myśl o niej jak o elektrowni cieplnej, w której "kocioł" zastępuje reaktor. Skoro jest ciepło i para, to na części wytwórczej najczęściej pracuje turbina parowa.
