Na opakowaniu mięsa powinien znaleźć się znak identyfikacyjny zakładu, czyli oznaczenie pozwalające ustalić, w jakim zatwierdzonym (nadzorowanym) zakładzie mięso zostało wyprodukowane lub zapakowane. W praktyce jest to owalny znak zawierający kod kraju oraz numer zakładu nadany w systemie nadzoru weterynaryjnego. Taki numer jest kluczowy dla identyfikowalności – umożliwia szybkie ustalenie źródła produktu w razie kontroli, wycofania partii lub dochodzenia epizootycznego.
Odpowiedź "Weterynaryjny numer identyfikacyjny zakładu." jest poprawna, bo dotyczy wymaganego oznaczenia identyfikującego miejsce produkcji (zakład), a nie pojedyncze zwierzę. Numer identyfikacyjny zwierzęcia funkcjonuje w systemach rejestracji i dokumentacji łańcucha dostaw, ale nie stanowi standardowej informacji, którą umieszcza się jako obowiązkowy znak na opakowaniu mięsa.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ:
- "Numer identyfikacyjny zwierzęcia." – to dane z ewidencji zwierząt i dokumentacji, a nie wymagany znak identyfikacyjny zakładu na opakowaniu mięsa.
- "Numer telefonu do lekarza weterynarii." – kontrola weterynaryjna nie polega na podawaniu kontaktu do osoby, lecz na stosowaniu urzędowych oznaczeń zakładu i spełnieniu wymagań higienicznych; telefon nie jest elementem znaku identyfikacyjnego.
- "Numer licencji technika weterynarii." – technik weterynarii nie nadaje numerów identyfikacyjnych zakładom w znakowaniu mięsa; taka informacja nie jest wymogiem etykietowym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "znaku na mięsie/opakowaniu", najczęściej chodzi o identyfikację zakładu (kod kraju + numer), a nie o dane osoby wykonującej badanie lub o numer zwierzęcia z dokumentacji gospodarstwa.
