Inwentaryzacja służy ustaleniu rzeczywistego stanu składników majątku oraz porównaniu go ze stanem wynikającym z ewidencji. W praktyce stosuje się podstawowy, "najbardziej ogólny" podział na inwentaryzację trwałą (ciągłą) oraz okresową.
Inwentaryzacja trwała polega na wykonywaniu czynności inwentaryzacyjnych w sposób rozłożony w czasie, na bieżąco (np. sukcesywnie dla wybranych grup składników), tak aby w dłuższym okresie objąć kontrolą całość. Taki tryb bywa użyteczny tam, gdzie nie da się lub nie opłaca zatrzymywać pracy jednostki na czas jednego dużego spisu.
Inwentaryzacja okresowa wykonywana jest w ustalonych terminach (np. na koniec okresu rozliczeniowego lub według harmonogramu). W ramach tej kategorii można spotkać określenia typu "roczna", "miesięczna" itp., które opisują częstotliwość lub termin wykonania, a nie stanowią odrębnego "głównego rodzaju".
Dlatego odpowiedź "Inwentaryzacja trwała i okresowa" jest właściwa: wskazuje dwa nadrzędne typy, obejmujące pozostałe warianty. Odpowiedzi z "inwentaryzacją roczną" lub "miesięczną" są mylące, ponieważ mieszają poziomy pojęć: "roczna" i "miesięczna" to jedynie szczególne przypadki inwentaryzacji okresowej. Z kolei zestawienie "okresowa i roczna" jest logicznie niepoprawne, bo w praktyce "roczna" jest odmianą "okresowej", więc nie tworzą równorzędnej pary.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać regułę: najpierw rozróżnij tryb (trwała/okresowa), a dopiero później doprecyzowuj częstotliwość (np. roczna) w ramach trybu okresowego.
