Pomiary sytuacyjne i wysokościowe w geodezji mają praktyczny cel: opisać położenie obiektów na powierzchni Ziemi oraz ich wysokości (rzędne, przewyższenia), tak aby można było te dane wykorzystać w opracowaniach.
Odpowiedź "Określenie położenia obiektów na Ziemi i tworzenie map." jest poprawna, ponieważ dokładnie odpowiada temu, co w praktyce robi technik geodeta: mierzy elementy sytuacyjne (np. naroża budynków, krawędzie jezdni, urządzenia terenu) oraz elementy wysokościowe (np. niwelacja, rzędne punktów), a następnie przetwarza wyniki do postaci map i innych opracowań (numerycznych lub analogowych).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych dziedzin lub innego poziomu zagadnień:
- "Określenie kształtu i rozmiarów Ziemi." – to bardziej obszar geodezji wyższej i badań referencyjnych; nie jest głównym celem typowych pomiarów sytuacyjno‑wysokościowych wykonywanych w pracach terenowych i mapowych.
- "Określenie kierunku i prędkości ruchu płyt tektonicznych." – to zagadnienie geofizyki/tektoniki; może wykorzystywać specjalistyczne pomiary satelitarne, ale nie stanowi celu standardowych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych w geodezji praktycznej.
- "Określenie składu chemicznego gleby." – to zadanie analiz laboratoryjnych (geochemia/gleboznawstwo), a nie pomiarów geodezyjnych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się para "sytuacyjne i wysokościowe", myśl o dwóch składowych opisu terenu: gdzie jest obiekt (sytuacja) oraz na jakiej jest wysokości (wysokość). Z tego naturalnie wynikają mapy i opracowania geodezyjno‑kartograficzne.
