W integrowanej ochronie roślin (IPM) wybór środka ochrony roślin powinien wynikać z oceny kilku grup czynników jednocześnie, a nie z jednego "najważniejszego" parametru. Celem IPM jest skuteczna ochrona upraw przy możliwie najmniejszym ryzyku dla ludzi, środowiska i jakości plonu, dlatego decyzja o zastosowaniu środka wymaga podejścia wielokryterialnego.
Odpowiedź "Wszystkie powyższe" jest poprawna, ponieważ każda z wymienionych grup kryteriów ma znaczenie w praktyce:
- Skuteczność środka i jego cena – środek powinien realnie ograniczać agrofaga, a koszt zabiegu musi być akceptowalny ekonomicznie. Sama niska cena nie usprawiedliwia jednak wyboru preparatu, jeśli ryzyko lub ograniczenia stosowania są niekorzystne.
- Okres karencji i okres prewencji – karencja wpływa na to, kiedy można bezpiecznie zbierać plon, a prewencja określa, kiedy można wejść do chronionej uprawy lub dopuścić osoby postronne po zabiegu. Pomijanie tych okresów może skutkować naruszeniem zasad bezpieczeństwa i organizacyjnymi problemami w gospodarstwie.
- Skład chemiczny środka i jego dostępność na rynku – skład (substancja czynna i jej charakter) wiąże się m.in. z mechanizmem działania, ryzykiem selekcji odporności oraz potencjalnym wpływem na organizmy pożyteczne. Dostępność decyduje o tym, czy zaplanowany zabieg jest w ogóle możliwy do wykonania w terminie.
Pozostałe odpowiedzi są niepełne, bo zawężają decyzję tylko do jednej grupy czynników. W praktyce to typowy błąd: wybór "najtańszego" rozwiązania, wybór na podstawie samej karencji lub skupienie się na parametrach chemicznych bez spojrzenia na bezpieczeństwo i realia pracy. Na egzaminie warto pamiętać, że IPM promuje łączenie kryteriów i wybór rozwiązań skutecznych, bezpiecznych i możliwych do zastosowania w danych warunkach.
