Adiuwant jest dodatkiem do cieczy roboczej, który ma poprawić właściwości aplikacyjne (np. zwilżanie, przyczepność, wnikanie). Kluczowe jest jednak to, że adiuwanty dozuje się w ściśle określonym zakresie, najczęściej jako stężenie procentowe w odniesieniu do objętości cieczy roboczej, a nie "na oko".
W przedstawionej mieszaninie do 20 l wody dodano 100 ml adiuwantu. To odpowiada ok. 0,5% objętości. W praktyce szkolnej i w wielu zaleceniach spotyka się niższe typowe przedziały stężeń; dlatego taki poziom może być potraktowany jako przedawkowanie. Konsekwencje nadmiaru są ważne z punktu widzenia ogrodnika: może wzrosnąć ryzyko uszkodzeń roślin (np. oparzeń liści), a także mogą pojawić się straty ekonomiczne i większe obciążenie środowiska.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do sytuacji? "Dodałeś za dużo wody" nie wynika z tabeli, bo objętość wody jest po prostu elementem receptury i sama w sobie nie wskazuje błędu bez normy odniesienia. "Nie dodałeś wystarczającej ilości środka ochrony roślin" również wymagałoby porównania z dawką z etykiety-instrukcji danego preparatu; w treści nie ma sygnału, że 200 ml jest zaniżone. Z kolei "Nie dodałeś wystarczającej ilości adiuwantu" jest sprzeczne z ideą, że podana dawka adiuwantu jest wysoka względem objętości cieczy.
W praktyce, aby uniknąć takich błędów, należy: czytać etykiety-instrukcje środka ochrony roślin i adiuwantu, przeliczać dawki na realną objętość cieczy roboczej oraz odmierzać składniki miarką. Pomaga też trzymanie się typowej kolejności: woda, następnie środek ochrony roślin, na końcu adiuwant.