W biosensorze kluczowe są dwa elementy: bioreceptor (np. enzym, przeciwciało, aptamer), który rozpoznaje analit, oraz transduktor, który zamienia efekt tego rozpoznania na sygnał możliwy do zmierzenia aparaturowo. W praktyce analitycznej sygnał końcowy musi być jednoznaczny i ilościowy, dlatego bardzo często klasyfikuje się biosensory według rodzaju transdukcji.
Transduktory elektrochemiczne są jedną z najważniejszych grup, bo bezpośrednio wykorzystują pomiar wielkości elektrycznych. W zależności od konstrukcji biosensora mierzy się m.in. prąd, potencjał lub przewodnictwo, a uzyskany sygnał wiąże się ze stężeniem analitu.
Transduktory optyczne również należą do podstawowych: sygnałem jest zmiana właściwości światła (np. natężenia, widma, fluorescencji) wywołana reakcją/wiązaniem w warstwie czujnikowej. Dzięki temu można prowadzić pomiar także bezkontaktowo lub z wysoką czułością.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym ujęciu?
- Mechaniczne i termiczne – takie zjawiska mogą być wykorzystywane w czujnikach, ale w klasyfikacji "podstawowych" biosensorów nie stanowią zwykle głównej, najczęściej wskazywanej pary typów transduktorów.
- Akustyczne i magnetyczne – spotyka się biosensory oparte o fale akustyczne lub rozwiązania magnetyczne, jednak są one częściej traktowane jako bardziej wyspecjalizowane podtypy, a nie "główne" dwa typy w ujęciu elementarnym.
- Wszystkie powyższe – ta odpowiedź byłaby właściwa tylko wtedy, gdy pytanie dotyczyłoby pełnej listy wszystkich możliwych transdukcji. Tutaj pytanie dotyczy głównych typów, a więc oczekuje się wskazania najbardziej podstawowych klas.
Na egzaminie warto kojarzyć, że "główne" klasy transdukcji w biosensorach w podstawowym podziale to najczęściej: elektrochemiczna i optyczna, a pozostałe pojawiają się jako rozszerzenia w zależności od źródła i zastosowania.
