W prądnicy prądu stałego w przewodnikach (cewkach) twornika indukuje się siła elektromotoryczna, której zwrot w danej cewce zmienia się wraz z obrotem w polu magnetycznym. Gdyby te cewki wyprowadzić na pierścienie ślizgowe, na zaciskach pojawiłoby się napięcie o charakterze zmiennym.
Komutator (zespół miedzianych wycinków odizolowanych od siebie) współpracuje ze szczotkami i realizuje mechaniczne prostowanie: w odpowiednim momencie obrotu przełącza przyłączenie cewek tak, by na zaciskach zewnętrznych zachować ten sam zwrot napięcia. Dzięki temu na wyjściu otrzymuje się napięcie jednokierunkowe (w praktyce tętnione, zależnie od liczby cewek i działek komutatora).
Odpowiedź "Likwiduje indukcję magnetyczną w osi neutralnej prądnicy." jest niepoprawna, bo komutator nie "usuwa" indukcji w osi neutralnej; oś neutralna jest pojęciem geometryczno-pola, a jej położenie i warunki komutacji zależą m.in. od obciążenia i reakcji twornika. Odpowiedź "Ogranicza iskrzenie na styku ze szczotkami." bywa myląca: stan komutatora wpływa na iskrzenie, ale jego podstawową funkcją jest przełączanie/prostowanie, a ograniczanie iskrzenia wymaga właściwej komutacji, doboru szczotek, ustawienia szczotek, czasem dodatkowych rozwiązań konstrukcyjnych. Odpowiedź "Stabilizuje napięcie elektryczne na zaciskach wyjściowych prądnicy." opisuje działanie regulatorów wzbudzenia lub układów regulacji, a nie samego komutatora.
W praktyce serwisowej elektryk ocenia komutator pod kątem zużycia, rowkowania, zabrudzeń i bicia, bo pogorszenie komutacji objawia się m.in. iskrzeniem i przegrzewaniem, ale nadal jest to konsekwencja jego roli przełączającej, a nie funkcja stabilizacji napięcia.
