W sytuacji, gdy chcesz zarejestrować dźwięk z oddalonego źródła i jednocześnie w otoczeniu występują inne źródła dźwięku, kluczowe jest maksymalne ograniczenie tego, co mikrofon zbiera spoza interesującego kierunku. Właśnie temu służą mikrofony o bardzo wąskiej charakterystyce kierunkowej, potocznie określane jako ultrakierunkowe (w praktyce często odpowiadające klasom typu superkardioida/hiperkardioida lub mikrofony typu "shotgun").
Odpowiedź "Ultrakierunkowego." jest właściwa, ponieważ taki mikrofon:
- zwykle ma wąski kąt zbierania z przodu,
- lepiej tłumi dźwięki z boków (czyli inne źródła w otoczeniu),
- ułatwia uzyskanie wyższego stosunku sygnału użytecznego do tła w porównaniu z charakterystykami szerokimi.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do warunków zadania:
- "Dwukierunkowego." (figura-8) zbiera z przodu i z tyłu, a tłumi z boków. To może być przydatne w dialogu dwóch osób naprzeciw siebie, ale w hałaśliwym otoczeniu łatwo "złapać" niepożądane dźwięki dochodzące zza mikrofonu.
- "Bezkierunkowego." i "Wszechkierunkowego." opisują w praktyce charakterystykę dookólną: mikrofon zbiera dźwięk ze wszystkich stron, więc w obecności innych źródeł dźwięku będzie rejestrował dużo tła. Taka charakterystyka jest cenna np. dla naturalnego brzmienia pomieszczenia, ale nie do izolowania odległego sygnału.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na frazy typu "w otoczeniu innych źródeł" lub "w hałasie". To prawie zawsze oznacza, że trzeba wybrać rozwiązanie o największej selektywności kierunkowej, a nie takie, które zbiera "jak najwięcej" dźwięku.
