Kluczowe jest rozróżnienie dwóch niezależnych cech płyty: liczby warstw oraz liczby stron. Warstwa dotyczy tego, ile "poziomów" zapisu znajduje się po jednej stronie płyty, a strona – czy zapis odbywa się na jednej, czy na obu fizycznych stronach nośnika.
Skoro nagrywarka obsługuje wyłącznie zapis jednowarstwowy, nie nada się do nośników, które wymagają technologii zapisu dwuwarstwowego (dual-layer). To eliminuje typy, w których większa pojemność na jednej stronie wynika z dołożenia drugiej warstwy.
Materiał o rozmiarze 7,5 GB nie zmieści się na płycie o pojemności około 4,7 GB, więc odpada wariant jednowarstwowy jednostronny. Rozwiązaniem jest płyta, która nadal pozostaje jednowarstwowa, ale ma dwie strony, dzięki czemu łączna pojemność rośnie do około 9,4 GB. W praktyce nagrywa się dane na pierwszej stronie, a następnie po odwróceniu płyty nagrywa się drugą stronę (np. dzieląc materiał na dwie części).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Nośnik o pojemności około 8,5 GB na jednej stronie zwykle osiąga to przez dwie warstwy, a więc wymaga nagrywarki dual-layer – nie spełnia warunku.
- Nośnik o pojemności około 4,7 GB jest zbyt mały, aby pomieścić 7,5 GB.
- Nośnik o bardzo dużej pojemności dwustronnej często jest również dwuwarstwowy na stronę, więc również przekracza możliwości nagrywarki jednowarstwowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się ograniczenie "tylko jednowarstwowo", szukaj rozwiązania przez drugą stronę, a nie przez "więcej warstw" na tej samej stronie.
