Prądnica synchroniczna prądu przemiennego (często nazywana alternatorem) wytwarza napięcie przemienne w uzwojeniach stojana, a pole magnetyczne jest wytwarzane przez wzbudzony wirnik. W schematach/rysunkach rozpoznaje się ją zwykle po tym, że:
- stojan zawiera uzwojenia, z których wyprowadzane jest napięcie przemienne (często układ trójfazowy),
- wirnik ma uzwojenie wzbudzenia zasilane prądem stałym (np. z osobnego źródła wzbudzenia lub wzbudnicy),
- nie występuje komutator typowy dla prądnic prądu stałego.
Odpowiedź "Synchroniczna prądu przemiennego." pasuje do układu, w którym napięcie wyjściowe jest AC i jest powiązane z prędkością obrotową wirnika (warunek synchronizmu).
"Obcowzbudna prądu stałego." dotyczy prądnicy DC, która wymaga komutatora do prostowania napięcia indukowanego w wirniku; w typowej prądnicy DC na rysunku spodziewa się elementów komutatora i szczotek oraz wyjścia DC.
"Unipolarna prądu stałego." opisuje szczególną, rzadziej spotykaną konstrukcję (homopolarną), zwykle nieprzedstawianą w standardowych schematach egzaminacyjnych; jej zasada działania i wyprowadzenia prądu są inne niż w klasycznych prądnicach synchronicznych.
"Komutatorowa prądu przemiennego." jest wewnętrznie myląca: komutator kojarzy się z maszynami, w których dokonuje się mechanicznej komutacji (typowo w maszynach DC). Jeżeli na rysunku brak komutatora, ta odpowiedź odpada; ponadto prądnice AC nie wymagają komutatora do uzyskania napięcia przemiennego.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy na rysunku widać komutator (DC), czy pierścienie ślizgowe/układ wzbudzenia (często alternator), oraz gdzie są wyprowadzenia napięcia (stojan vs wirnik).
