W krzyżowaniu towarowym trzody chlewnej dobór knura (komponentu ojcowskiego) często ukierunkowuje się na poprawę cech rzeźnych potomstwa, w tym mięsności (czyli większego udziału mięsa w tuszy i mniejszego otłuszczenia).
Odpowiedź "Pietrain." pasuje do tego celu, ponieważ rasa ta jest powszechnie kojarzona z bardzo wysoką mięsnością i silnym ukierunkowaniem na cechy rzeźne. W praktyce oznacza to, że użycie knura tej rasy w kojarzeniu z lochami (np. typu matecznego) jest typowym sposobem na uzyskanie mieszańców o lepszym umięśnieniu.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w kontekście pytania o podniesienie mięsności:
- "Wielkiej białej polskiej." – rasa ta bywa wykorzystywana także w kierunku matecznym (cechy rozrodcze i użytkowość macior). W tym ujęciu nie jest pierwszym wyborem, gdy celem jest maksymalizacja mięsności przez komponent ojcowski.
- "Duroc." – często wskazywany w kontekście jakości mięsa i cech tucznych, ale nie jest klasycznym symbolem maksymalnej mięsności w takim stopniu jak Pietrain, więc może być wyborem "intuicyjnym", ale nie najlepszym do postawionego celu.
- "Hampshire." – również może pełnić rolę ojcowską w krzyżowaniach, jednak w pytaniu nastawionym jednoznacznie na wzrost mięsności typową odpowiedzią testową jest Pietrain.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się cel "podniesienia mięsności", szukaj rasy wyraźnie kojarzonej z najwyższym umięśnieniem w krzyżowaniu towarowym, a nie rasy wybieranej głównie dla płodności, odchowu prosiąt czy innych cech produkcyjnych.
