W opracowaniach kartograficznych kluczowe jest jednoznaczne rozróżnienie między tym, co już istnieje w terenie, a tym, co jest projektowane (planowane do wykonania lub wprowadzenia jako zmiana). Dlatego stosuje się konwencje redakcyjne, w tym kolorystykę, która pozwala "na pierwszy rzut oka" odczytać charakter informacji.
Odpowiedź "Czerwonym." jest właściwa, ponieważ w praktyce geodezyjno-kartograficznej kolor czerwony jest klasycznie używany do wyróżniania treści projektowanej (planowanych elementów), tak aby nie myliła się ona z treścią zasadniczą mapy.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do barw, które nie spełniają tej funkcji w tym ujęciu albo są częściej kojarzone z innymi warstwami/rodzajami informacji:
- "Zielonym." bywa intuicyjnie kojarzony z przyrodą lub terenami zielonymi, co może prowadzić do błędnego odczytu (np. że element jest opisem pokrycia terenu, a nie projektem).
- "Czarnym." jest powszechnym kolorem rysunku technicznego, ale jako barwa "domyślna" nie wyróżnia treści projektowanej i łatwo miesza się z treścią istniejącą.
- "Fioletowym." nie jest typowym, powszechnie rozpoznawalnym wyróżnikiem treści projektowanej w tym kontekście, przez co mogłoby obniżać czytelność i jednoznaczność mapy.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o barwy najpierw ustal, czy chodzi o stan istniejący, czy projekt. Następnie dopasuj kolor, który ma funkcję wyróżniającą i jest najczęściej utrwalony w praktyce redakcyjnej.
