KWALIFIKACJA EKA7 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 22.
Jednostka wytwarzająca masowo kilka podobnych wyrobów z tego samego materiału, w takim samym procesie produkcyjnym, przy użyciu tych samych maszyn i urządzeń, powinna zastosować kalkulację
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W produkcji masowej kilku podobnych wyrobów, wykonywanych z tego samego materiału i w tym samym procesie, koszty ujmuje się łącznie, a następnie rozlicza na produkty.
Gdy wyroby są podobne (nie identyczne), do rozdziału kosztów między asortyment stosuje się współczynniki, stąd właściwa jest kalkulacja podziałowa ze współczynnikami.

Pełne wyjaśnienie:

Opis wskazuje na produkcję masową kilku podobnych wyrobów w jednakowym procesie, z tego samego materiału oraz przy użyciu tych samych maszyn. W takiej sytuacji koszty wytworzenia powstają wspólnie dla całego strumienia produkcji i najpierw są ujmowane łącznie, a dopiero potem rozliczane na poszczególne produkty.

Dlatego poprawna jest odpowiedź "podziałową ze współczynnikami". Jest to wariant kalkulacji podziałowej stosowany wtedy, gdy w jednym procesie powstaje kilka wyrobów zbliżonych (np. różniących się parametrem, gramaturą, wymiarem), a do przypisania kosztów poszczególnym asortymentom wykorzystuje się współczynniki przeliczeniowe. Współczynniki pozwalają sprowadzić różne (choć podobne) wyroby do "jednostki umownej", a następnie rozdzielić koszty proporcjonalnie.

Odpowiedź "podziałową prostą" jest nieadekwatna, bo ten wariant zakłada w praktyce jeden jednorodny produkt (albo produkty na tyle identyczne, że nie trzeba ich różnicować). Skoro w treści mowa o kilku podobnych wyrobach, pojawia się potrzeba różnicowania, którą realizują współczynniki.

Odpowiedzi "doliczeniową zleceniową" oraz "doliczeniową asortymentową" odnoszą się do sytuacji, w których koszty przypisuje się do zleceń lub asortymentów poprzez doliczanie kosztów bezpośrednich i odpowiednie rozliczanie pośrednich, typowo w produkcji jednostkowej/małoseryjnej lub przy wyraźnie odrębnych obiektach kalkulacji. Nie pasuje to do opisu wspólnego, masowego procesu wytwórczego, gdzie koszty powstają wspólnie dla całej partii/ciągu produkcyjnego.

Wskazówka egzaminacyjna: w treści szukaj sygnałów "masowo", "ten sam proces", "te same maszyny" – to zwykle prowadzi do kalkulacji podziałowej. Jeśli dodatkowo jest "kilka podobnych wyrobów", najczęściej oznacza to potrzebę zastosowania współczynników.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To metoda ustalania kosztu jednostkowego w produkcji masowej, gdy w jednym procesie powstaje kilka podobnych wyrobów. Najpierw ujmuje się koszty łącznie, a potem rozdziela je na asortyment przy użyciu współczynników przeliczeniowych, które odzwierciedlają różnice między wyrobami.
Współczynniki są potrzebne, gdy wyroby nie są identyczne (np. różnią się rozmiarem lub parametrem), ale powstają w tym samym procesie. Pozwalają przeliczyć różne wyroby na "jednostkę umowną" i dzięki temu proporcjonalnie podzielić koszty wspólne na poszczególne produkty.
Kalkulacja podziałowa prosta zakłada w praktyce jeden jednorodny produkt (albo brak potrzeby różnicowania). Wariant ze współczynnikami stosuje się, gdy w jednym procesie powstaje kilka podobnych, lecz różnych wyrobów i trzeba rozdzielić koszty wspólne z użyciem wag/współczynników.
Stosuje się ją, gdy obiektem kalkulacji jest konkretne zlecenie (np. partia wykonywana na zamówienie), a koszty bezpośrednie przypisuje się do zlecenia, a pośrednie rozlicza według kluczy. To typowe dla produkcji jednostkowej lub małoseryjnej, a nie dla jednego masowego procesu.
Ma sens, gdy firma wytwarza różne wyroby i chce liczyć koszty dla asortymentów przez doliczanie kosztów bezpośrednich oraz rozliczanie kosztów pośrednich na produkty. Nie jest to pierwszym wyborem przy typowej produkcji masowej w jednym procesie, gdzie koszty powstają wspólnie.
Nie zawsze. "Ten sam materiał" jest wskazówką jednorodności, ale kluczowe są też: rodzaj produkcji (masowa/seryjna) i to, czy koszty powstają wspólnie w jednym procesie. Dopiero zestaw tych cech kieruje do kalkulacji podziałowej (prostej lub ze współczynnikami).
Szukaj sformułowań: produkcja masowa, "ten sam proces", "te same maszyny", "koszty wspólne" lub brak wyraźnych zleceń. Gdy dodatkowo pojawia się "kilka podobnych wyrobów", zwykle oznacza to wariant ze współczynnikami, a nie prosty.
Najczęstsze są: automatyczny wybór "podziałowej prostej" na hasło "masowo", bez zauważenia, że wyrobów jest kilka i są tylko podobne; oraz mylenie "doliczeniowej" z "podziałową" przez podobne brzmienie. Pomaga wypisanie cech: proces wspólny czy zlecenia odrębne.
Nie. To charakterystyczne raczej dla wariantu prostego przy jednorodnym produkcie. Gdy są różnice między wyrobami, dzielenie "na sztuki" byłoby zbyt uproszczone. Wtedy stosuje się współczynniki, aby uwzględnić, że poszczególne wyroby "zużywają" koszty w różnym stopniu.
Ucz się poprzez porównanie metod: podziałowa (prosta, ze współczynnikami) oraz doliczeniowa (zleceniowa, asortymentowa). Rób krótkie fiszki z cechami rozpoznawczymi i rozwiązuj zadania, w których zmienia się: rodzaj produkcji, jednorodność wyrobu oraz sposób powstawania kosztów.
info

Około 52% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z rachunku kosztów (działy: kalkulacja podziałowa i doliczeniowa)
  • Materiały dydaktyczne do kwalifikacji EKA.7 dotyczące kalkulacji kosztów w produkcji
  • Zadania egzaminacyjne/arkusze próbne z obszaru kalkulacji kosztu wytworzenia

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego