W opisanej sytuacji zakład realizuje dwa odrębne zlecenia produkcyjne. To typowy kontekst dla kalkulacji zleceniowej, w której dla każdego zlecenia gromadzi się koszty bezpośrednie, a następnie rozlicza na nie koszty pośrednie.
O poprawności odpowiedzi "Doliczeniowa." decyduje kluczowy element: koszty wydziałowe są dzielone (rozliczane) proporcjonalnie do płac bezpośrednich. Oznacza to, że koszty pośrednie nie są przypisywane "wprost" do produktu, tylko doliczane do kosztów bezpośrednich według ustalonego klucza (nośnika kosztów), którym w tym zadaniu są płace bezpośrednie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Podziałowa prosta." odnosi się do sytuacji, gdy koszty produkcji rozlicza się przez podział łącznych kosztów na liczbę wytworzonych jednostek jednorodnego produktu. Tu występują zlecenia i rozliczanie narzutu wydziałowego kluczem, więc to nie jest ten przypadek.
- "Podziałowa współczynnikowa." stosuje się, gdy wytwarza się różne wyroby w jednym procesie, a koszty wspólne dzieli się przy użyciu współczynników przeliczeniowych. W zadaniu wskazano odrębne zlecenia oraz klucz oparty o płace bezpośrednie, co jest innym mechanizmem.
- "Wstępna." nie jest standardową nazwą metody kalkulacji kosztów produkcji w rozumieniu porównania "doliczeniowa vs podziałowa"; raczej kojarzy się z etapem kalkulacji (planowanie/ustalenia przed wykonaniem), a nie z metodą rozliczania kosztów na obiekty kalkulacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja o narzucie (koszty wydziałowe) rozliczanym np. "proporcjonalnie do płac" albo "na podstawie roboczogodzin", najczęściej identyfikujesz kalkulację doliczeniową.
