W zadaniach tego typu kluczowe jest rozumienie, że podane parametry doku i żurawia są ograniczeniami brzegowymi. Żeby operacja wydokowania była możliwa w sensie "parametrowym", statek (lub operacja związana z jego obsługą) nie może przekroczyć możliwości infrastruktury stoczni.
Należy więc sprawdzić cztery warunki jednocześnie:
- L statku ≤ L doku (statek musi zmieścić się długością),
- B statku ≤ B doku (musi zmieścić się szerokością),
- H statku ≤ H doku (zanurzenie nie może być większe niż dopuszczalne dla doku),
- Q statku ≤ Q żurawia (udźwig żurawia nie może być mniejszy niż wymagana masa podnoszonych elementów).
Odpowiedź "L=200m, B=34m, H=7m, Q=18t" jest poprawna, ponieważ wszystkie wartości są mniejsze od odpowiednich ograniczeń: 200<220, 34<36, 7<8 oraz 18<20.
Pozostałe propozycje odpadają przez niespełnienie co najmniej jednego warunku:
- "L=196m, B=32m, H=9m, Q=18t" ma zanurzenie 9 m, które przekracza dopuszczalne 8 m. To typowy przypadek, gdy trzy parametry pasują, ale jeden dyskwalifikuje wariant.
- "L=199m, B=35m, H=7m, Q=21t" przekracza udźwig żurawia: 21 t > 20 t. W praktyce nawet jeśli wymiary jednostki pasują, ograniczenie sprzętowe może uniemożliwić bezpieczne podnoszenie elementów.
- "L=186m, B=38m, H=5m, Q=14t" przekracza szerokość doku: 38 m > 36 m. To błąd wynikający często z nieuwagi, bo pozostałe parametry wyglądają "bezpiecznie".
Wskazówka egzaminacyjna: warto robić szybkie "checklisty" i odhaczać po kolei L, B, H oraz Q. Minimalizuje to ryzyko pominięcia jednego warunku, co jest najczęstszą przyczyną błędów.