Gdy na budynku istnieje już instalacja antyodgromowa (LPS), montowana instalacja PV nie może być traktowana jako układ całkowicie niezależny. Metalowa konstrukcja mocująca generatora PV może w czasie wyładowania lub przepięć przyjąć inny potencjał niż elementy LPS, co grozi przeskokiem iskrowym i uszkodzeniem urządzeń.
Dlatego odpowiedź "połączona najkrótszą drogą z odgromnikiem" jest właściwa: wskazuje na wykonanie połączenia wyrównawczego możliwie krótką trasą, co ogranicza impedancję i zmniejsza różnice potencjałów. Jest to typowe postępowanie, gdy nie da się zapewnić bezpiecznego odstępu izolacyjnego (odstępu separacyjnego) między PV a elementami LPS albo gdy tak stanowi instrukcja montażu.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe:
- "odizolowana od odgromnika" – sama izolacja nie rozwiązuje problemu różnic potencjałów podczas prądu piorunowego i nie spełnia wymogu połączenia wskazanego w instrukcji.
- "usytuowana po przeciwnej stronie dachu" – lokalizacja nie jest uniwersalną regułą bezpieczeństwa; kluczowe są zasady LPS, obliczenie/utrzymanie odstępu separacyjnego lub wykonanie połączenia wyrównawczego.
- "zabezpieczona ogranicznikami przepięć" – ograniczniki przepięć (SPD) są ważne, ale nie zastępują połączeń wyrównawczych konstrukcji z LPS. SPD dotyczy ochrony elektrycznej przewodów i urządzeń, a nie mechanicznego włączenia metalowych elementów w system wyrównania potencjałów.
W praktyce projektant/wykonawca podejmuje decyzję: albo zapewnia wymagany odstęp separacyjny (wyliczany dla konkretnego obiektu), albo łączy konstrukcję PV z LPS i uzupełnia ochronę przepięciową zgodnie z przyjętym wariantem ochrony.
