Kalibracja pH-metru ma na celu przygotowanie układu pomiarowego (miernik + elektroda) do uzyskania wiarygodnych wyników. W praktyce laboratoryjnej najczęściej stosuje się kalibrację dwupunktową, czyli wykonanie pomiaru pH w dwóch różnych roztworach buforowych.
Kluczowe jest, aby bufory dobrać tak, by spodziewane pH próbki mieściło się między wartościami buforów. Dzięki temu przyrząd jest "ustawiony" dokładnie w tym fragmencie skali, w którym będzie pracował. Dwa punkty odniesienia pozwalają skorygować najważniejsze składowe błędu: przesunięcie wskazań (punkt zerowy) oraz nachylenie charakterystyki elektrody.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Propozycja z "czterokrotnie, stosując różne elektrody" sugeruje konieczność wielu elektrod i bardzo szerokiego zakresu pH. W typowej pracy kalibruje się konkretną, używaną elektrodę; zmiana elektrod w trakcie "kalibracji" miesza warunki pomiaru i nie jest standardowym wymaganiem.
- Wariant z "roztworem wzorcowym o pH = 8" narzuca jedną, arbitralną wartość kontrolną. Dobór buforów powinien wynikać ze spodziewanego pH próbki (np. okolice obojętne, kwaśne lub zasadowe), a nie z jednej z góry przyjętej liczby.
- Opcja mówiąca o dwukrotnym pomiarze tego samego buforu nie spełnia celu kalibracji dwupunktowej: powtórzenie jednego punktu może co najwyżej ocenić powtarzalność odczytu, ale nie wyznacza poprawnie zależności w zakresie i nie koryguje nachylenia.
W praktyce przed kalibracją i pomiarem warto pamiętać o typowych czynnościach: wypłukaniu elektrody wodą, osuszeniu bibułą bez pocierania, odczekaniu na stabilizację wskazania oraz pracy w temperaturze zgodnej z warunkami buforów. To ogranicza błędy wynikające z zanieczyszczeń, dryftu i niedostatecznej stabilizacji.
