Aby podzielić sieć 172.16.0.0 na równe podsieci o maksymalnej liczbie użytecznych adresów 510, trzeba najpierw dobrać taki rozmiar podsieci, który zapewni co najmniej 510 hostów.
W IPv4 w każdej podsieci dwa adresy są "specjalne" (adres sieci i adres rozgłoszeniowy), dlatego liczba użytecznych adresów hostów wynosi:
H = 2n − 2, gdzie n to liczba bitów części hosta.
Podstawiamy H=510:
- 2n − 2 = 510
- 2n = 512
- n = 9 (bo 512 = 29)
To znaczy, że każda podsieć musi mieć łącznie 29=512 adresów (wliczając sieć i broadcast). Skoro część hosta ma 9 bitów, to długość prefiksu wynosi:
/ (32 − 9) = /23
Teraz ustalamy, ile takich podsieci /23 mieści się w sieci bazowej. Dla 172.16.0.0 w ujęciu "klasowym" przyjmuje się sieć /16 (typowo dla zakresu prywatnego 172.16.0.0–172.31.255.255). Przechodzimy więc z /16 na /23, czyli "pożyczamy":
- 23 − 16 = 7 bitów na numer podsieci
Liczba równych podsieci wynosi zatem:
27 = 128
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? "64" i "32" wynikają zwykle z pożyczenia odpowiednio 6 lub 5 bitów, co odpowiadałoby innym maskom (np. /22 lub /21) i innym liczbom hostów w podsieci, nie dając dokładnie 510 użytecznych adresów. "252" nie jest potęgą dwójki, a liczba podsieci przy równym podziale (w binarnym adresowaniu) jest właśnie potęgą dwójki, więc taki wynik wskazuje na błąd rachunkowy lub błędną interpretację założeń.
