Wielokrotne (kaskadowe) przesiewanie polega na tym, że materiał jest kolejno kierowany na następne sita o określonych granicach rozdziału. Każde sito dzieli strumień na podziarno (ziarna przechodzące przez oczka) oraz nadziarno (ziarna zatrzymane na sicie). Jeśli produkt pośredni trafia na kolejne sito, jest on dalej rozdzielany.
Kluczowa zasada: końcowe klasy ziarnowe w układzie wielostopniowym odpowiadają przedziałom pomiędzy kolejnymi granicami rozdziału. Oznacza to, że granice nie powinny się nakładać, a klasy powinny być rozłączne i obejmować kolejne zakresy uziarnienia.
- Frakcja 0–10 to typowe podziarno z pierwszej granicy rozdziału.
- Frakcja 10–80 powstaje, gdy ziarna większe od 10 nie przechodzą pierwszego sita, ale przechodzą przez sito o granicy 80.
- Frakcja 80–125 to ziarna, które nie przechodzą przez 80, ale przechodzą przez 125.
- Frakcja 125–250 to ziarna zatrzymane na sicie 125, ale nieprzekraczające granicy 250 w kolejnym stopniu.
Odpowiedzi zawierające zakresy typu 0–250 nie opisują pojedynczej klasy ziarnowej po przesiewaniu, tylko mieszają kilka frakcji w jeden przedział, co przeczy idei frakcjonowania. Z kolei warianty z powtarzającymi się lub nakładającymi zakresami (np. jednocześnie 0–80 i 0–10) wskazują na błąd logiczny w odczycie schematu: klasy końcowe nie powinny się dublować, bo ten sam materiał nie może należeć do dwóch rozłącznych produktów końcowych.
Na egzaminie warto sprawdzić dwa warunki: (1) czy przedziały są rozłączne, (2) czy ich granice odpowiadają kolejnym sitom w układzie. To szybko prowadzi do poprawnego zestawu klas.
