W przypadku sprzedaży imprezy turystycznej przez biuro podróży (działające we własnym imieniu i na własny rachunek) często stosuje się szczególną procedurę opodatkowania określaną jako VAT marża. W tej procedurze podstawą opodatkowania jest marża, a nie cała kwota należna od klienta.
Dlatego właściwym dokumentem potwierdzającym sprzedaż i zapłatę dla klienta jest "Faktura VAT marża". Taka faktura powinna zawierać m.in. dane stron, nazwę usługi i kwotę należności ogółem oraz obowiązkową adnotację "procedura marży dla biur podróży". Charakterystyczne jest to, że na fakturze w tej procedurze nie wykazuje się typowych elementów jak stawka VAT czy kwota VAT.
Odpowiedź "Paragon fiskalny" jest nieprawidłowa, ponieważ paragon jest innym rodzajem dokumentu sprzedaży i nie odpowiada standardowemu dokumentowaniu usług turystyki w procedurze marży wskazanej w treści zagadnienia. Może pojawiać się w innych sytuacjach sprzedażowych, ale nie jest tu właściwą odpowiedzią egzaminacyjną.
Odpowiedź "Umowę sprzedaży" należy odrzucić, bo umowa reguluje warunki świadczenia usługi (zakres, termin, cenę, prawa i obowiązki), natomiast nie jest dokumentem księgowym potwierdzającym zapłatę w sensie podatkowym.
Odpowiedź "Deklarację VAT-7" jest błędna, gdyż to formularz rozliczeniowy składany przez podatnika do urzędu skarbowego. Nie jest to dokument wystawiany klientowi ani potwierdzenie zapłaty za wycieczkę.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: klient dostaje dokument sprzedaży (fakturę), a urząd dostaje deklarację. W usługach turystyki rozliczanych marżą będzie to faktura z adnotacją o procedurze marży.
