Koła zębate walcowe (o powierzchni podziałowej cylindrycznej) klasyfikuje się m.in. według kształtu linii zęba. W praktyce monterskiej to jedna z najważniejszych cech rozpoznawczych, bo wpływa na sposób zazębienia, hałas oraz płynność pracy przekładni.
Zęby łukowe oznaczają, że linia zęba na szerokości wieńca ma kształt łuku kołowego. To odróżnia je od zębów prostych (linia zęba równoległa do osi) oraz od zębów skośnych, gdzie linia zęba tworzy linię śrubową (helisę).
Na ilustracji wariant oznaczony jako A przedstawia koło o kształcie walca, którego zęby są wyraźnie zakrzywione łukowo wzdłuż szerokości wieńca. To jest cecha definicyjna koła walcowego o zębach łukowych, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.
Pozostałe warianty są niepoprawne, ponieważ pokazują inne rozwiązania konstrukcyjne:
- Widok z kołami o kształcie stożkowym i pracy pod kątem wskazuje na koła stożkowe, a nie walcowe.
- Koło z zębami ustawionymi pod kątem do osi, tworzącymi linię śrubową, odpowiada uzębieniu skośnemu, a nie łukowemu.
- Koło z zębami prostymi, równoległymi do osi obrotu, to klasyczne uzębienie proste.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozróżnianiu "łukowe vs skośne" nie wystarczy zauważyć, że ząb jest "krzywy". Trzeba ocenić, czy jest to łuk na szerokości wieńca (łukowe), czy stały skręt/helisa (skośne).
