Konto "Umorzenie środków trwałych" zalicza się do kont korygujących (kontrkont), bo jego zadaniem jest korygowanie wartości wykazywanej na koncie środka trwałego. W praktyce środek trwały ewidencjonuje się w wartości brutto, natomiast narastające umorzenie gromadzi się na odrębnym koncie, aby w sprawozdawczości można było ustalić wartość netto (wartość brutto pomniejszona o umorzenie).
Odpowiedź "korygującym." jest więc poprawna, bo konto umorzenia nie opisuje samodzielnie nowej kategorii majątku lub wyniku, tylko stanowi korektę (zmniejszenie) wartości bilansowej aktywów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "wynikowym." – kosztem wpływającym na wynik finansowy jest amortyzacja ujmowana na kontach kosztowych. Konto umorzenia samo w sobie nie jest kontem wynikowym; gromadzi narastająco korektę wartości aktywa.
- "rozliczeniowym." – konta rozliczeniowe służą zwykle do okresowego rozliczania kosztów/przychodów, rozrachunków lub rozliczeń międzyokresowych. Umorzenie nie pełni funkcji "rozliczania" w tym sensie, tylko prezentuje skumulowaną korektę wartości środka trwałego.
- "pozabilansowym." – konta pozabilansowe służą do ewidencji zdarzeń i wartości niewykazywanych w bilansie (np. cudzych składników). Umorzenie jest elementem wpływającym na prezentację wartości środków trwałych w bilansie, więc nie jest pozabilansowe.
Wskazówka do nauki: rozróżniaj koszt amortyzacji (wynik) od umorzenia (korekta bilansowa aktywów). To częsty punkt pomyłek na egzaminach.