Rezystancja izolacji kabla zależy od temperatury: wraz ze wzrostem temperatury rośnie przewodność materiału izolacyjnego, więc rezystancja izolacji zwykle maleje. Aby porównywać pomiary wykonane w różnych warunkach, przelicza się je do temperatury odniesienia 20°C.
W zadaniu mamy wzór: R20 = K20 · Rx, gdzie:
- Rx – rezystancja zmierzona w temperaturze X,
- K20 – współczynnik przeliczeniowy odczytany z tabeli dla temperatury pomiaru,
- R20 – rezystancja przeliczona na 20°C.
Krok 1: odczyt K20.
Z tabeli dla 10°C odczytujemy K20 = 0,25.
Krok 2: obliczenie R20.
Rx = 8,1 MΩ, więc:
R20 = 0,25 · 8,1 MΩ = 2,025 MΩ.
Po zaokrągleniu do jednego miejsca po przecinku otrzymujemy 2,0 MΩ.
Kontrola sensu fizycznego: temperatura rośnie z 10°C do 20°C, więc spodziewamy się spadku rezystancji izolacji. Otrzymane 2,0 MΩ jest mniejsze niż 8,1 MΩ, co potwierdza poprawny kierunek przeliczenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 32,4 MΩ – taki wynik odpowiadałby operacji odwrotnej (np. dzieleniu przez 0,25), co daje wzrost wartości i kłóci się z zależnością temperaturową.
- 8,1 MΩ – to wartość nieprzeliczona; pomija wpływ temperatury i współczynnik K20.
- 4,1 MΩ – nie wynika ani z podanego współczynnika, ani z poprawnego zaokrąglenia obliczenia 2,025 MΩ.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: dla temperatur poniżej 20°C współczynnik K20 bywa mniejszy niż 1, więc po przeliczeniu na 20°C wynik często maleje.
