W zadaniach z oceny jakości wody kluczowa jest zgodność jednoczesna: próbka może zostać uznana za wodę przeznaczoną do picia w rozpatrywanym zakresie tylko wtedy, gdy każdy z badanych parametrów spełnia kryterium wskazane w materiałach dołączonych do pytania (tabela/wykaz wartości granicznych).
Poprawna metoda pracy:
- Wypisz badane parametry (dokładnie te, które podano w informacji źródłowej).
- Dla każdej próbki porównaj wynik parametru z kryterium (wartością maksymalną, minimalną lub zakresem).
- Zaznacz przekroczenia. Jedno przekroczenie oznacza, że próbka nie spełnia kryteriów w zakresie badanych parametrów.
- Wybierz próbkę, dla której nie ma żadnych przekroczeń.
Odpowiedź "Nr 1" jest poprawna, ponieważ w przedstawionych informacjach właśnie ta próbka ma wyniki wszystkich ocenianych parametrów mieszczące się w wymaganych granicach. Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo "Nr 2", "Nr 3" oraz "Nr 4" mają co najmniej jeden parametr poza kryterium (typowo bywa to zbyt wysokie stężenie wybranego składnika, nieprawidłowy odczyn pH lub zbyt duża mętność/przewodność – zgodnie z danymi z tabeli w zadaniu).
Najczęstsze pułapki egzaminacyjne to pominięcie jednego parametru, błędne odczytanie znaku nierówności (np. potraktowanie wartości granicznej jako "minimum" zamiast "maksimum") oraz nieuwzględnienie, że niektóre parametry mają zakres, a nie pojedynczą wartość. Dlatego warto wykonywać porównanie w sposób tabelaryczny: parametr po parametrze, próbka po próbce.
