Metoda Kjeldahla jest klasyczną metodą analityczną stosowaną w technologii żywności do oznaczania azotu ogólnego w próbce. Ponieważ białka są głównym źródłem azotu w żywności, oznaczony azot przelicza się następnie na zawartość białka (tzw. białko ogólne). Dlatego poprawna jest odpowiedź: "zawartości białka."
W praktyce laboratoryjnej metoda obejmuje m.in. etap trawienia (mineralizacji) próbki w silnie reagujących warunkach oraz dalsze operacje prowadzące do oznaczenia ilości azotu. Podczas takich czynności mogą występować opary i aerozole odczynników oraz intensywne ogrzewanie, co uzasadnia stosowanie dygestorium jako elementu ochrony zbiorowej (wentylacja miejscowa) i poprawy bezpieczeństwa pracy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "gęstości alkoholi." – gęstość alkoholi oznacza się typowo metodami fizycznymi (np. areometrycznie lub piknometrycznie) i nie wymaga to metody Kjeldahla.
- "kwasowości mleka." – kwasowość mleka oznacza się zwykle metodami miareczkowymi odpowiednimi dla kwasowości, a nie metodą oznaczania azotu.
- "wilgotności produktu." – wilgotność oznacza się metodami suszarkowymi, wagowymi lub instrumentalnymi, które nie są związane z oznaczaniem azotu/białka metodą Kjeldahla.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "Kjeldahl", najpierw skojarz to z hasłami azot i białko, a dopiero potem analizuj kontekst BHP (dygestorium, odczynniki, ogrzewanie).