Koszt zmienny w działalności turystycznej to koszt, którego wartość (w typowym modelu rozliczeń) zmienia się wraz z liczbą klientów/uczestników albo z liczbą "porcji" danego świadczenia. W praktyce organizowania usług na obszarach wiejskich łatwo to zauważyć w elementach pakietu: nocleg, wyżywienie, bilety wstępu, ubezpieczenie czy materiały dla uczestników często są liczone w stawce za osobę.
Odpowiedź "wyżywienia uczestników." jest poprawna, ponieważ catering/wyżywienie najczęściej rozlicza się wprost od liczby osób (np. liczba śniadań, obiadów, kolacji). Gdy grupa jest większa, rośnie liczba posiłków do przygotowania i wydanych porcji, a więc rośnie też należność dla dostawcy lub koszt własny organizatora.
Pozostałe propozycje mogą w wielu realnych sytuacjach być rozliczane ryczałtowo (czyli niezależnie od liczby uczestników), dlatego nie są najlepszym przykładem kosztu zmiennego w ujęciu egzaminacyjnym:
- "przewodnictwa turystycznego." – przewodnik często ma stawkę za usługę dla grupy (np. za dzień lub trasę), więc koszt nie musi rosnąć proporcjonalnie do każdej dodatkowej osoby.
- "transportową zakupioną w czarterze." – czarter bywa kupowany jako usługa za pojazd/trasę/czas, więc po zapełnieniu miejsc koszt jednostkowy na osobę maleje, a sama należność nie musi zmieniać się przy każdej kolejnej osobie.
- "pilotażu wycieczek." – praca pilota również często jest wyceniana jako ryczałt za obsługę imprezy, a nie jako stawka za każdego uczestnika.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz odpowiedzi, pytaj siebie: czy dodanie jednej osoby powoduje powstanie dodatkowej jednostki świadczenia? Jeśli tak (np. kolejny posiłek), łatwiej uzasadnić koszt zmienny.
