W kalkulacji imprezy turystycznej rozróżnia się m.in. koszty stałe oraz koszty zależne od liczby uczestników lub ponoszone bezpośrednio przez uczestnika. Koszty stałe to te elementy budżetu, które organizator musi ponieść, aby impreza w ogóle mogła się odbyć, i które nie "rosną sztuka po sztuce" razem z liczbą uczestników (albo w praktyce są rozliczane ryczałtowo dla całej grupy).
Odpowiedź "biletów wstępu kupowanych indywidualnie" pasuje do kategorii wydatków, które nie są kosztami stałymi imprezy, ponieważ nie stanowią stałego obciążenia organizatora. Jeśli bilet jest kupowany indywidualnie przez każdego uczestnika, to koszt powstaje po stronie uczestnika (i w dodatku pojawia się tylko wtedy, gdy dana osoba faktycznie zdecyduje się wejść).
Pozostałe propozycje są typowymi składnikami kosztów organizacyjnych:
- "przewodnictwa" – usługa przewodnika bywa rozliczana ryczałtowo za grupę lub za czas pracy, więc z perspektywy organizatora często ma charakter kosztu stałego (nie jest to opłata "za sztukę" wprost powiązana z każdym uczestnikiem).
- "obsługi pilota wycieczki" – podobnie jak przewodnik, pilot jest elementem kadry imprezy i zwykle jest kosztem organizatora, planowanym w budżecie.
- "transportu" – w praktyce bardzo często stanowi koszt stały lub quasi-stały (np. wynajem autokaru dla grupy na danej trasie), niezależny od tego, czy jedzie 25 czy 30 osób (do limitu miejsc).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się sformułowanie "kupowane indywidualnie", to zwykle sygnalizuje koszt nieprzechodzący przez budżet organizatora, a więc niezaliczany do kosztów stałych imprezy.
