Kosztorys ofertowy powstaje na etapie przygotowania oferty wykonawcy. Jego celem jest wycena planowanego zakresu robót, zanim prace zostaną rozpoczęte. Z tego powodu punktem wyjścia jest przedmiar robót, czyli zestawienie robót z przypisanymi jednostkami i ilościami przyjętymi do wyceny. To właśnie te ilości są następnie "cenione" (nakłady, ceny jednostkowe, narzuty), aby otrzymać wartość oferty.
Odpowiedź "obmiaru robót" jest nieprawidłowa, bo obmiar dotyczy faktycznie wykonanych ilości robót (ustalanych w trakcie lub po realizacji) i jest typowo użyteczny przy rozliczaniu robót, a nie przy tworzeniu oferty na etapie przedrealizacyjnym.
Odpowiedź "dokumentacji powykonawczej" również nie pasuje, ponieważ dokumentacja powykonawcza powstaje po wykonaniu robót i odzwierciedla stan zrealizowany. Może wspierać inwentaryzację lub rozliczenia, ale nie jest podstawą do stworzenia kosztorysu ofertowego dla planowanego remontu.
Odpowiedź "harmonogramu rzeczowo-finansowego robót" jest błędna, ponieważ harmonogram opisuje kolejność i terminy realizacji oraz powiązania finansowe w czasie. Może być tworzony na bazie kosztorysu lub równolegle, ale nie zastępuje dokumentu określającego ilości robót do wyceny.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: oferta = przed (przedmiar), a rozliczenie = po (obmiar/dokumentacja powykonawcza).
